Image Image Image Image Image Image Image Image Image Image

Glasnost | August 17, 2017

Scroll to top

Top

Het bestaansrecht van Glasnost

Het bestaansrecht van Glasnost
Willem Goedhart

Glasnost vooruit!

Vorige week verdween ik gewapend met een Marantz in een lijkkist om verslag te doen van de laatste minuten van John F. Kennedy. Kort daarna speelde ik een vrolijke quiz met niemand minder dan Arjen Lubach. Ondertussen interviewden mijn lieftallige collega’s een wereldberoemde grutto-expert, legden zij Peter Middendorp het vuur aan de schenen en versierden zij onbewust een melodramatische filosoof. Om nog maar te zwijgen over het vergeten SM-verleden van Adolf Hitler, een cursus grunten, een cursus Shakespeare, ontsnappen uit een Escape Room of conservatoriumstudenten in 30 sekunden Charlie Parker te horen spelen. Welkom in de wondere wereld van Glasnost.

Ons programma pleit wekelijks “hét magazine over kunst en wetenschap in Groningen” te zijn. Maar wat betekent dit nu eigenlijk? Zijn we een verlengstuk van de UIT-agenda, door elke week ons informatieve licht te laten schijnen op het culturele aanbod? Zijn we poortwachters, smaakmakers, of een reclamebureau voor de instituten? Onze uitzendingen hebben een mooie vorm, een sterke inhoud, maar bovenal enthousiaste en talentvolle mensen die elke week een kwalitatief uurtje radio af willen leveren. De grote vraag is echter: voor wie doen we dat? Welke mensen bereiken we, en wat vinden die daarvan? Is het goed, kan het beter? Wat is het bestaansrecht van Glasnost?

In dit kader wil ik graag de volgende vragen opwerpen. Hoeveel mensen hebben er, na het horen van een fragment, besloten om naar de lezing of voorstelling te gaan die wij promoten? Luisteren cultuurliefhebbers naar onze fragmenten om zich te informeren over het wekelijkse aanbod? Vindt men onze columnisten scherp, onze uitsmijters vermakelijk, onze muziek het aanhoren waard? Zijn we een populair wetenschappelijk programma, dat luisteraars wijzer maakt wanneer het om interessant onderzoek gaat? Het is gissen naar de populariteit, status en urgentie van Glasnost. We vullen elke week braaf een draaiboek, en geven elkaar na afloop schouderklopjes in café de Boom.

Vorige week besloot een redacteur lukraak een kaartje te maken met daarop de leukste festivals van Nederland, namelijk in de provincie Groningen, en dit te verspreiden via onze digitale kanalen. Binnen een dag was Glasnost viral, ons bereik groter dan ooit, riep de directrice van Noorderzon ons uit tot ‘presidents’ en het kaartje werd zelfs afgedrukt in de NRC. Dit is nu typisch een tegenvoorbeeld van hetgeen ik mis bij Glasnost: het experiment. De wil om iets nieuws te proberen, elke week een andere invulling te kiezen, af te stappen van de bekende vorm en inhoud. Eigenlijk zou elke vergadering moeten beginnen met een redacteur die blij enthousiast uitroept: “Ik heb nú toch een idee!”, waarna dat even later in onze uitzending te horen is. Met nieuwe ideeën bereik je nieuwe mensen, die weer voor nieuw elan en reuring zorgen.

Sta mij toe te filosoferen over hoe dit programma eruit kan zien. Prominente figuren uit de kunst en wetenschap schuiven aan in de studio voor een lang en meeslepend gesprek. Schrijvers en muzikanten brengen hun nieuwe werk voor het eerst bij ons ten gehore. Jong talent staat te trappelen om in ons programma te verschijnen. De redactie geeft eigenzinnige tips over het culture aanbod, en tevens haar ongezouten mening over bezochte evenementen. Nu zetten wij de noordelijke festivals nog op de kaart, volgend jaar maken we live uitzendingen vanaf al die locaties. Glasnost wordt een begrip in de Groningse cultuurwereld.

Tenminste: als wij, en de luisteraar, dat ook echt willen. Ik nodig de redactie uit om de komende maanden te brainstormen over hoe en of we onze vorm willen veranderen, onze inhoud kunnen verbeteren en ons bereik denken te vergroten. Ook de luisteraar vraag ik hierbij om zich te melden: laat ons weten wat jij van dit programma vindt, wat er beter kan, en waar jij graag naar zou luisteren op de maandagavond. Laten we deze zomer kritisch naar onszelf kijken, input van luisteraars verwerken en alvast een beetje experimenteren, met Noorderzon als glansrijk vertrekpunt. Laten we van Glasnost een nog beter en leuker programma maken. Ik kijk nu al ontzettend uit naar het nieuwe seizoen!