Te gast in Perestrojka was deze week Lodewijk Verduin. Van zijn hand verscheen onlangs een biografie over Nanne Tepper. 

Tepper, in 1962 geboren in Hoogezand, werd na zijn debuutroman De Eeuwige Jachtvelden uit 1995 bestempeld als beloftevol debutant, en één van de toekomstige groten van de Nederlandse literatuur. Een stem uit de veenkoloniën werd hij genoemd, die als een Groningse William Faulkner de taal van de streek liet klinken in een broeierige roman over de liefde tussen broer en zus. Met het boek won Tepper de Anton Wachterprijs, de prijs voor het beste debuut. En daarmee leek de wereld voor ‘m open te liggen. 

Maar Nanne bleek geen man voor de gebaande paden. Hij worstelde, met zichzelf en met eigenlijk iedereen om hem heen. In de jaren die volgden perste hij er met pijn en moeite nog twee boeken uit, alle andere pogingen strandden. Zijn geld verdiende hij ondertussen met columns en artikelen. Maar ook dat ging hem steeds zwaarder vallen; zijn laatste stukken verschenen in het gekopieerde blaadje van een muziekwinkel in Groningen. 

Naarmate hij ouder werd wogen zijn depressies steeds zwaarder en takelde hij mentaal en fysiek af, tot er uiteindelijk helemaal geen ruimte meer was voor het leven. En in november 2012 maakte hij op 50- jarige leeftijd zelf een einde aan dat leven.

Hij liet 3 romans na, en een brievenbundel. En nu, 14 jaar later, is er dus een biografie, geschreven door Lodewijk Verduin. 

Verduin werd in 1994 geboren in Berlijn, groeide op in Goes en Oegstgeest. Hij studeerde Nederlands aan de Universiteit van Amsterdam. Van zijn hand verschenen essays en kritieken in onder meer De Standaard, Hollands Maandblad, De Gids en De Groene. In 2021 publiceerde hij Eenzaam In Eindeloos Meervoud, een monografie over het werk van Jeroen Brouwers. En nu is er dus van zijn hand die biografie, getiteld: Zo Rijk En Allesverpletterend, Leven En Werk Van Nanne Tepper.

Presentator Anne Jan Toonstra sprak met Verduin over Nanne Tepper’s leven en werk, de totstandkoming van de biografie en de muziekkeuze.

Foto: Fjodor Buis